ویژگی Essential Voice ناتینگ و پایان دردسر تایپ

نوع بسیار خاصی از کلافگی مدرن وجود دارد که وقتی برای پنجمین بار شست شما به کلید درست نمی‌رسد، تصحیح خودکار یک جمله عادی را به بی‌معنایی تبدیل می‌کند و کسی که منتظر پاسخ شماست می‌بیند هنوز در حال تایپ هستید، سراغتان می‌آید. کیبوردهای شیشه‌ای کوچک بهتر شده‌اند، بله. اما هنوز هم کیبوردهای شیشه‌ای کوچک هستند.

ناتینگ فکر می‌کند پاسخ بهتری دارد. قابلیت جدید Essential Voice بر پایه یک وعده ساده ساخته شده است: طبیعی صحبت کنید، متن تمیز تحویل بگیرید و از شلوغی معمول دیکته صوتی خام عبور کنید.

این موضوع کوچک به نظر می‌رسد، تا وقتی یادتان بیاید که بخش بزرگی از زندگی با گوشی هوشمند هنوز حول ورودی متن می‌چرخد. پیام‌ها. ایمیل‌ها. یادداشت‌ها. جست‌وجو. فهرست‌ها. پاسخ‌های سریع هنگام راه رفتن. بیشتر افراد نمی‌خواهند همه چیز را فقط با دو شست بنویسند. بعضی کاربران در این کار فوق‌العاده‌اند، حتی با ناخن‌های بلند و بدون هیچ مکثی. بقیه ما فقط تلاش می‌کنیم سه غلط تایپی و یک ایموجی اشتباهی نفرستیم.

پیام صوتی قرار بود این مشکل را حل کند. اما در عمل، مشکل دومی هم ایجاد کرد. هیچ‌کس نمی‌خواهد موسیقی را متوقف کند، پادکست را بی‌صدا کند یا از جلسه کنار برود فقط برای اینکه یک یادداشت صوتی 70 ثانیه‌ای پر از مکث، کلمات پرکننده و گاهی یک نفس عمیق نمایشی را بشنود. برای فرستنده، صدا سریع است. اما همیشه برای گیرنده نه.

کیبورد بالاخره کنار می‌رود

Essential Voice که اکنون روی Nothing Phone (3) در دسترس است، طوری طراحی شده که نزدیک‌تر از یک یادداشت صوتی سنتی به تایپ روزمره باشد. ناتینگ می‌گوید Phone (4a) Pro این قابلیت را اواخر آوریل دریافت می‌کند و Phone (4a) نیز قرار است اوایل ماه مه از آن بهره‌مند شود.

ایده فقط تبدیل گفتار به متن نیست. این قابلیت پیش از این هم در آیفون‌ها، گوشی‌های گلکسی، دستگاه‌های پیکسل، لپ‌تاپ‌ها، ساعت‌های هوشمند و نیمی از اپ‌هایی که مردم هر روز استفاده می‌کنند وجود داشته است. نکته اصلی، پرداخت نهایی و کیفیت خروجی است. Essential Voice قرار است زبان گفتاری را به نوشتاری ساختارمند و هم‌زمان تبدیل کند، بدون اینکه متنی پر از uhm، like، basically و بقیه خرده‌ریزهای کلامی که انسان‌ها هنگام بلند فکر کردن پخش می‌کنند، تحویل بدهد.

این تفاوت مهم است. ابزارهای معمول تبدیل گفتار به متن اغلب مثل گزارش‌نویس‌هایی عمل می‌کنند که هیچ قضاوت تحریری ندارند. کلمات را ثبت می‌کنند، اما همیشه نیت را درک نمی‌کنند. اگر چیزی کمی پیچیده بگویید، نتیجه می‌تواند شبیه یادداشتی نیمه‌تمام از کسی باشد که با عجله از ایستگاه قطار می‌دود. بعد باید آن را ویرایش کنید. در آن مرحله، آیا واقعاً سریع‌تر بود؟

رویکرد ناتینگ سعی می‌کند سرعت ورودی صوتی را با خوانایی ارتباط نوشتاری ترکیب کند. این قابلیت مستقیماً در کیبورد یکپارچه شده و به Essential Key متصل است، بنابراین کاربران برای دیکته کردن یک پیام نیازی ندارند به یک ضبط‌کننده یا اپ جداگانه بروند. صحبت کنید، تبدیل شود، ارسال کنید. دست‌کم روی کاغذ، این همان رؤیاست.

این قابلیت همچنین می‌تواند خروجی را بر اساس چیزی که می‌خواهید بسازید شکل دهد. یک پیام دوستانه می‌تواند حالت محاوره‌ای خود را حفظ کند. یک ایمیل کاری می‌تواند مرتب‌تر قالب‌بندی شود. یک مجموعه دستورالعمل می‌تواند به فهرستی مرحله‌به‌مرحله تبدیل شود. اگر دارید کارهای روزمره را توضیح می‌دهید، می‌تواند چیزی شبیه چک‌لیست شود، نه جریان سیال آگاهی.

بُعد چندزبانه نیز به همان اندازه مهم است. Essential Voice از بیش از 100 زبان پشتیبانی می‌کند و تشخیص خودکار زبان و گونه‌های منطقه‌ای را هم در اختیار دارد. این قابلیت می‌تواند گفتار را هم‌زمان در لحظه رونویسی و ترجمه کند، و همین موضوع برای مسافران، تیم‌های بین‌المللی، خانواده‌های چندزبانه و هر کسی که در طول روز مرتب بین زبان‌ها جابه‌جا می‌شود، جذابیت آشکاری دارد.

یک لایه کاربردی دیگر هم وجود دارد. ناتینگ می‌گوید سیستم می‌تواند عبارات تکراری را به میانبر تبدیل کند. به زبان ساده، یعنی می‌توانید چیزی آشنا بگویید و گوشی آن را با یک خروجی ثابت ذخیره‌شده جایگزین کند، مثل نام استاندارد، آدرس، اطلاعات کسب‌وکار یا عبارتی که بارها استفاده می‌کنید. این قابلیت پر زرق‌وبرق نیست. مفید است. و معمولاً همین‌ها هستند که کاربران واقعاً به استفاده از آن‌ها ادامه می‌دهند.

وقتی پای صدا و پردازش ابری وسط باشد، پرسش بدیهی مربوط به حریم خصوصی است. ناتینگ می‌گوید Essential Voice فقط زمانی فعال می‌شود که کاربر آن را به‌صورت دستی آغاز کند. صدا در هنگام پردازش رمزگذاری می‌شود، روی سرورها به متن تبدیل می‌شود و نتیجه نهایی بدون ذخیره شدن به دستگاه برمی‌گردد.

آیا این برای همه کافی خواهد بود؟ احتمالاً نه. بعضی کاربران همچنان پردازش کاملاً روی دستگاه را ترجیح می‌دهند، به‌ویژه برای کارهای حساس. اما ناتینگ دست‌کم درباره مسیر داده‌ها شفاف است، و این شفافیت در بازاری که دستیارهای صوتی باعث شده‌اند مردم بدبین باشند، اهمیت دارد.

داستان بزرگ‌تر این است که نوآوری در گوشی هوشمند همیشه به نمایشگر تاشو، برآمدگی دوربین یا رقابت برای روشن‌تر بودن صفحه‌نمایش محدود نمی‌شود. گاهی ارتقای مهم بعدی همان چیزی است که یک مزاحمت روزمره را آن‌قدر بی‌صدا از بین می‌برد که فقط وقتی متوجهش می‌شوید که به یک گوشی قدیمی‌تر برگردید.

اپل و سامسونگ همین حالا هم ابزارهای دیکته قدرتمندی ارائه می‌کنند و گوگل نیز در گوشی‌های پیکسل روی تایپ صوتی خیلی کار کرده است. با این حال، اگر ناتینگ بتواند Essential Voice را در استفاده واقعی واقعاً تمیزتر، سریع‌تر و کم‌دردسرتر کند، دلیلی می‌شود که کاربران دوباره به آن نگاه کنند. نه به این دلیل که تایپ یک‌شبه ناپدید می‌شود. چنین چیزی نخواهد شد. بلکه چون بهترین قابلیت‌های گوشی معمولاً با یک واکنش ساده شروع می‌شوند: بالاخره.