آیپد تاشو ۲۰ اینچی اپل؛ رویا یا محصولی واقعی؟

یک آیپد ۲۰ اینچی که مثل یک کتاب تا می‌شود، دقیقاً شبیه همان دستگاهی است که اپل ممکن است زیر نورپردازی بی‌نقص صحنه رونمایی کند؛ همراه با انیمیشنی آهسته از لولای دستگاه و جمعیتی که نمی‌دانند همین حالا آینده را دیده‌اند یا نه. گفته می‌شود در داخل اپل، آن آینده در حال شکل گرفتن است. اما پرسش سخت‌تر این است که آیا این دستگاه اصلاً از آزمایشگاه بیرون می‌آید یا نه.

بیشتر شایعات مربوط به دستگاه‌های تاشوی اپل حول محور آیفون فولد می‌چرخند؛ محصولی که به‌طور گسترده انتظار می‌رود نخستین حرکت جدی شرکت به سمت نمایشگرهای تاشو باشد. با این حال، آیپد تاشو داستانی عجیب‌تر و بسیار جاه‌طلبانه‌تر است. به گفته مارک گورمن از بلومبرگ، اپل در حال توسعه دستگاهی با نمایشگری حدود ۲۰ اینچ در حالت باز است؛ چیزی شبیه دو آیپد پرو که کنار هم قرار گرفته‌اند.

این دیگر یک آزمایش معمولی نیست. گورمن می‌گوید این پروژه برای جان ترنوس، رئیس بخش مهندسی سخت‌افزار اپل و مدیری که reportedly قرار است از ۱ سپتامبر به سمت مدیرعامل برسد، از اولویت بالایی برخوردار بوده است. وقتی یک رهبر آینده اپل از چنین محصول غیرمعمولی حمایت می‌کند، توجه‌ها جلب می‌شود. با این حال، تاریخ اپل پر از نمونه‌های اولیه صیقل‌خورده‌ای است که هرگز به محصول نهایی تبدیل نشدند.

چالش ساختن یک آیپد غول‌پیکر که عادی به نظر برسد

جذابیت این ایده کاملاً روشن است. یک آیپد تاشو می‌تواند به یک استودیو خلاق قابل‌حمل، یک بوم عظیم برای مطالعه، یک هیولای چندوظیفگی یا جایگزینی سبک‌تر برای حمل هم‌زمان لپ‌تاپ و تبلت تبدیل شود. روی کاغذ، دقیقاً همان نوع دستگاهی است که اپل دوست دارد به سراغش برود و مرز میان دسته‌بندی‌ها را از بین ببرد.

اما بعد واقعیت از راه می‌رسد، با یک لولا در دست.

افرادی که با این پروژه آشنا هستند به بلومبرگ گفته‌اند آیپد تاشو ممکن است به‌دلیل چالش‌های سرسختانه طراحی، در حد نمونه اولیه باقی بماند. لولا، مشکل واضح و اصلی است، اما تنها مسئله نیست. چگونه می‌توان یک تبلت تاشو ساخت که محکم و باکیفیت حس شود، بدون آنکه شبیه یک چمدان شود؟ تجربه تایپ در چنین دستگاهی کجا قرار می‌گیرد؟ آیا کاربران روی سطح شیشه‌ای بزرگ تایپ می‌کنند، یک لوازم جانبی به آن وصل می‌کنند یا بیشتر آن را شبیه یک دسکتاپ قابل‌حمل می‌بینند؟

وزن هم ممکن است به همان اندازه به این رؤیا آسیب بزند. گفته می‌شود برخی نمونه‌های اولیه حدود ۳.۵ پوند وزن داشته‌اند، یعنی در محدوده مک‌بوک پرو. این برای یک آیپد جای خطرناکی است. تبلت‌ها باید سبک و بی‌دردسر به نظر برسند. وقتی یک دستگاه به چیزی تبدیل شود که مجبورید آن را با هر دو دست نگه دارید و برای حملش دوبار فکر کنید، جادوی آن کم‌کم از بین می‌رود.

اپل پیش‌تر هم این ایده را متوقف کرده بود. گزارش شده توسعه این محصول در سال ۲۰۲۵ به دلیل هزینه‌های بالا، پیچیدگی‌های مهندسی و تردید درباره اینکه آیا تعداد کافی از مردم واقعاً چنین دستگاهی را می‌خرند یا نه، متوقف شد. همین نکته آخر اهمیت زیادی دارد. تبلت‌های تاشو دقیقاً وسواس بازار عمومی نیستند و پس از استقبال دشوار از ویژن پرو، سخت‌افزارهای آزمایشی و گران‌قیمت در داخل اپل به موضوعی حساس‌تر تبدیل شده‌اند.

زمان‌بندی هم همه‌چیز را پیچیده‌تر می‌کند. اگر ترنوس واقعاً مدیرعامل بعدی اپل شود، نقش او یک‌شبه تغییر می‌کند. یک مدیر سخت‌افزار می‌تواند شخصاً یک دستگاه عجیب را از موانع فنی عبور دهد. اما یک مدیرعامل باید پیش از صبحانه، زنجیره تأمین، حاشیه سود، سرویس‌ها، استراتژی هوش مصنوعی، سهام‌داران، شتاب فروشگاه‌های خرده‌فروشی و چرخه بعدی آیفون را هم‌زمان در نظر بگیرد.

در همین حال، آیفون فولد گزینه ساده‌تر و منطقی‌تری به نظر می‌رسد. این دستگاه با یک بازار جهانی موجود هم‌خوانی دارد، به سال‌ها کنجکاوی مصرف‌کنندگان پاسخ می‌دهد و به اپل امکان می‌دهد پاسخی مستقیم به سامسونگ و دیگر سازندگان گوشی‌های تاشو ارائه کند. اما یک آیپد تاشوی عظیم، بسیار غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر است. شاید تعریف تازه‌ای از بهره‌وری موبایل ارائه دهد. یا شاید به یک کنجکاوی گران‌قیمت دیگر با مخاطبی بسیار محدود تبدیل شود.

آیپد تاشو مرده نیست، اما دیگر قطعی و اجتناب‌ناپذیر هم به نظر نمی‌رسد.

شاید این، اپلی‌ترین بخش ماجرا باشد. این شرکت اغلب صبر می‌کند تا یک فناوری واقعاً آماده به نظر برسد، و بعد با نسخه‌ای وارد می‌شود که ناگهان منطقی جلوه می‌کند. اما یک تبلت تاشوی ۲۰ اینچی چیزی بیش از صبر می‌خواهد. این محصول باید دلیلی برای وجود داشتن داشته باشد که از صرفاً نمایش و هیجان فراتر برود. اگر اپل نتواند آن دلیل را پیدا کند، رؤیای بزرگ تاشوی مدیرعامل بعدی ممکن است دقیقاً همان‌جایی بماند که اکنون هست: چشمگیر، گران‌قیمت و پشت درهای بسته.