4 دقیقه
هوش مصنوعی نمیخوابد. مراکز دادهای هم که آن را آموزش میدهند، سرویس میدهند، خنک میکنند و با هر انتشار مدل جدید، آرام و پیوسته برق بیشتری از شبکه میکشند، همینطور. این واقعیت ناخوشایند، متا را به سمت حوزهای سوق داده که هنوز تا حدی شبیه داستانهای علمی-تخیلی به نظر میرسد: انرژی خورشیدی جمعآوریشده در مدار، همراه با باتریهایی که برای تداوم چندروزه انرژی پاک طراحی شدهاند.
این شرکت با دو استارتاپ به نامهای Overview Energy و Noon Energy همکاریهای جدیدی امضا کرده است؛ دو شرکت که روی بخشهای کاملاً متفاوتی از یک معما کار میکنند. یکی میخواهد نور خورشید را در فضا برداشت کند. دیگری میخواهد برق تجدیدپذیر را بیش از 100 ساعت ذخیره کند. کنار هم، هر دو به یک نتیجه واحد اشاره میکنند: رونق هوش مصنوعی، به همان اندازه که یک چالش محاسباتی است، به یک مسئله انرژی نیز تبدیل شده است.
اقدام متا در شرایطی انجام میشود که زیرساختهای هایپراسکیل بزرگتر، پرمصرفتر و سختتر از همیشه در برابر بحثهای عمومی پنهان میشوند. پروژههای پیشنهادی مانند پردیس 9 گیگاواتی Stratos در یوتا نشان میدهند که نیاز برق پیرامون هوش مصنوعی و رایانش ابری تا چه اندازه در حال عظیم شدن است. برای شرکتهایی که برای ساخت نسل بعدی هوش مصنوعی رقابت میکنند، دسترسی به تراشهها فقط بخشی از ماجراست. دسترسی به برق پایدار و قابلاعتماد شاید به همان اندازه تعیینکننده باشد.
نور خورشید، بدون مشکل غروب
انرژی خورشیدی سنتی یک ضعف ساده اما زیبا دارد. خورشید غروب میکند. ابرها از راه میرسند. تولید کاهش مییابد. این ناپیوستگی در مقیاس کوچک قابلمدیریت است، اما وقتی مشتری یک مرکز داده باشد که باید شبانهروز فعال بماند، به دردسری جدی تبدیل میشود.
Overview Energy تلاش میکند مزرعه خورشیدی را کاملاً بالاتر از وضعیت آبوهوا ببرد. طرح این شرکت شامل ماهوارههایی در مدار ژئوسنکرون است که برای جمعآوری تقریباً پیوسته نور خورشید و ارسال انرژی به زمین قرار میگیرند. سپس ایستگاههای زمینی این سیگنال ارسالشده را به برق قابلاستفاده تبدیل میکنند و به زیرساخت خورشیدی اجازه میدهند حتی وقتی روی زمین شب است، همچنان برق تولید کند.
این ایده جاهطلبانه است و کوچک هم نیست. گزارشها حاکی از آن است که متا تا سقف 1 گیگاوات از ظرفیت سامانه آینده Overview Energy را رزرو کرده است. نخستین نمایش مداری برای سال 2028 هدفگذاری شده و اگر فناوری طبق وعده عمل کند، استقرار تجاری اولیه میتواند حوالی 2030 آغاز شود.
Noon Energy در حال حل سمت دیگر معادله است: وقتی برق پاک در دسترس است، اما دقیقاً در زمانی که شبکه به آن نیاز دارد نه. این شرکت در حال توسعه ذخیرهسازی بلندمدت است که برای نگهداری انرژی بیش از 100 ساعت طراحی شده، بسیار فراتر از بازه معمول سامانههای باتری لیتیوم-یونی. رویکرد آن از سلولهای سوختی اکسید جامد و ذخیرهسازی مبتنی بر کربن استفاده میکند تا برق تجدیدپذیر را در چند روز متوالی حفظ کند.
بر اساس توافق با متا، Noon Energy تا سقف 1 گیگاوات و 100 گیگاواتساعت ظرفیت ذخیرهسازی را برای این غول فناوری رزرو کرده است و انتظار میرود پروژه پایلوت در سال 2028 اجرا شود. اگر این فناوری در مقیاس بزرگ موفق باشد، چنین ذخیرهسازیای میتواند به مراکز داده کمک کند تا با اتکا به برق پاک بیشتری کار کنند، بدون آنکه هر بار با افت تولید تجدیدپذیرها، سراغ پشتیبان سوخت فسیلی بروند.
البته هیچکدام از اینها قطعی نیست. انرژی خورشیدی مبتنی بر فضا دهههاست که مطرح میشود و چالشهای مهندسی آن بسیار بزرگاند. ذخیرهسازی بلندمدت هم حوزهای شلوغ است که نتایج امیدوارکننده آزمایشگاهی همیشه به زیرساختی ارزان و بادوام تبدیل نمیشوند. هزینه پرتاب، بازده انتقال، مجوزها، یکپارچهسازی با شبکه و البته اقتصاد پروژه، همگی تعیینکننده خواهند بود.
با این حال، آمادگی متا برای رزرو ظرفیت در این مرحله زودهنگام، چیزهای زیادی درباره مسیر صنعت میگوید. زیرساخت هوش مصنوعی دیگر فقط مجموعهای از سرورها، GPUها و تجهیزات شبکه نیست. این زیرساخت در حال تبدیل شدن به یک چالش کامل انرژی است که از مدار زمین تا شبکه برق را در بر میگیرد.
اگر این پروژهها موفق شوند، متا شاید فقط برق پاکتر نخرد. این شرکت میتواند به بازتعریف شیوه تولید، ذخیرهسازی و تحویل انرژی پاک برای عصر هوش مصنوعی کمک کند.




نظر بگذارید
نظرات (3)
به نظرم از یه جایی به بعد مشکل AI فقط GPU نیست، برقِ پایدار شده. این بخش مقاله خیلی واقعی بود...
ایده قشنگیه ولی خیلی هم بوی ریسک میده. فضا، ذخیرهسازی ۱۰۰ ساعته، مجوزها... همهچی هنوز روی کاغذه
واقعاً عجیب شد… هوش مصنوعی داره خودش یه صنعت انرژی جدا میسازه. اگه اینا جواب بده، بازی عوض میشه