4 دقیقه
قدی معادل دو متر و سیزده سانتیمتر، با لباس مشکی، و با همان آرامشی که بسیاری از تازهواردهای دنیای بسکتبال آرزویش را دارند، ربات جدید CUE7 تویوتا برای نمایش نمایشی نیامده است. آمده تا امتیاز بگیرد.
همین یک جمله بهخوبی نشان میدهد تویوتا به کدام سمت میرود. این شرکت شاید بیشتر بهعنوان بزرگترین خودروساز جهان شناخته شود، اما تاریخ آن هرگز فقط به خودرو محدود نبوده است. مدتها پیش از آنکه سدانها، شاسیبلندها و خودروهای هیبریدی را بسازد، تویوتا کار خود را در صنعت نساجی آغاز کرد و در اوایل قرن بیستم ماشینهای بافندگی خودکار توسعه داد. خودروها بعدتر وارد مسیر شدند. حالا این برند با رباتیک پیش میرود و ماشینی را معرفی کرده که میتواند شوت بزند، دریبل کند و با دقتی چشمگیر در زمین بسکتبال حرکت کند.
CUE7 نخستین حضور عمومی خود را در یکی از بازیهای خانگی آلوارک توکیو در Toyota Arena توکیو تجربه کرد و تازهترین فصل از پروژه آرام اما جذاب CUE را رقم زد. این پروژه که در سال 2017 بهعنوان یک ابتکار داوطلبانه در انجمن مهندسی تویوتا آغاز شد، حالا به یکی از غیرمعمولترین و جذابترین آزمایشها در حوزه هوش مصنوعی و کنترل حرکت در میان خودروسازان تبدیل شده است.
و این هم نخستین تلاش نیست. نسخههای قبلی CUE از قبل برای خود اعتباری جدی ساختهاند. در سال 2019، این ربات با ثبت بیشترین پرتاب آزاد متوالی توسط یک ربات انساننما، رکورد گینس را به نام خود ثبت کرد و عدد باورنکردنی 2,020 پرتاب پیاپی را بهثبت رساند. این عدد هنوز هم غیرواقعی به نظر میرسد. اما واقعی است. سپس در سال 2024، CUE6 با ثبت طولانیترین شوت بسکتبال توسط یک ربات انساننما در فاصله 24.55 متر، رکورد دیگری به نام خود افزود.

فراتر از یک ترفند شوتزنی
CUE7 جهشی بسیار بزرگتر را نشان میدهد. تویوتا آن را یک تغییر کامل مدل توصیف میکند و این توصیف منطقی به نظر میرسد. نسخههای قبلی متخصصانی چشمگیر بودند. این یکی بیشتر شبیه یک بازیکن واقعی زمین است. میتواند آزادانه حرکت کند، دریبل بزند و با حرکاتی که طبیعیتر و انسانیتر به نظر میرسند شوت بزند. این نکته اهمیت دارد، چون چالش دیگر فقط تکرار یک پرتاب بینقص نیست. مسئله این است که محیط را بخواند، موقعیت خود را تنظیم کند، توپ را کنترل کند و همه آن تصمیمهای فیزیکی در کسری از ثانیه را بگیرد؛ تصمیمهایی که وقتی یک ورزشکار انجام میدهد، ساده به نظر میرسند.
این ربات با شبکهای از دوربینها و حسگرها که از سر تا چرخها در آن تعبیه شدهاند، به این توانایی میرسد. این مجموعه به آن اجازه میدهد فاصله، زاویه، زمانبندی و کنترل توپ را در لحظه تحلیل کند و سپس نیرو و مسیر لازم برای شوت را محاسبه کند. به بیان دیگر، این فقط یک نماد تبلیغاتی برای سرگرمی بین دو نیمه نیست. بلکه نمایشی متحرک از بینایی ماشین، کنترل تعادل و مهندسی دقیق است.
ظاهرش هم کاملاً با این نقش هماهنگ است. CUE7 با لباس مشکی دارای نشان تویوتا و تکیه بر دو چرخ، حضوری دارد که جایی میان نمایش ورزشی و علمیتخیلی قرار میگیرد. ارتفاع آن 2.18 متر و وزنش 74 کیلوگرم است؛ یعنی از بسیاری از بازیکنان حرفهای بسکتبال بلندتر است و در عین حال، برای ماشینی با این حجم از سختافزار، سبکتر از چیزی است که انتظار دارید.
اگر میخواستید بدانید افزودن یکی از این رباتها به فهرست خیالی تیمتان چقدر هزینه دارد، برآورد فعلی حدود 138,000 یورو است. اصلاً هم گزینهای اقتصادی برای نیمکت نیست.
با این حال، جذابیت CUE7 فقط در توانایی آن برای انداختن توپ در سبد نیست. نکته مهمتر این است که تویوتا چگونه از قالبی سرگرمکننده برای نمایش تواناییهای عمیقتر در رباتیک و هوش مصنوعی استفاده میکند. زمین بسکتبال، برخلاف تصور، میدان آزمایش بسیار سختی است. این فضا دقت، تکرارپذیری، حرکت و سازگاری لحظهای را میطلبد. وقتی همه اینها را کنار هم بگذارید، CUE7 از یک جذابیت ساده فراتر میرود و به تصویری از این تبدیل میشود که سامانههای پیشرفته رباتیک چگونه جهان فیزیکی را تفسیر میکنند و با ظرافتی روبهرشد به آن پاسخ میدهند.
هنوز هم بینقص نیست و راستش شاید همین بخشی از جذابیت آن باشد. همین نقصهای گاهبهگاه یادآوری میکنند که اینجا با جادوی سینمایی روبهرو نیستیم. این مهندسی در حال حرکت است که در برابر چشم عموم یاد میگیرد و تکامل پیدا میکند. شاید تویوتا هنوز مشغول ساختن رباتهای ورزشکاری برای رقابت با NBA نباشد، اما با CUE7 چیزی بسیار جالبتر از یک نمایش ساده ساخته است. این شرکت ماشینی ساخته که ورزش را به سکوی آزمایش آینده تبدیل میکند.





نظر بگذارید
نظرات (3)
فکر کنم مشکل اصلی اینا اصلا شوت زدن نیست، فهمیدن موقعیته. اگه CUE7 اینو خوب انجام بده، بقیهاش حل میشه
جالبه، تویوتا از نساجی رسیده به ربات بسکتبالیست! مسیرش عجیب ولی منطقیه
این دیگه فقط نمایش نیست، واقعا داره مرز رباتیکو جابهجا میکنه... ولی هنوز یه ذره ترسناک هم هست 😅