نمایشگرهای لمسی فراری لوچه با الهام از آیپد و مکانیک

تصور کنید سرعت‌سنجی که عقربه‌اش روی شیشه قرار نمی‌گیرد، بلکه واقعاً از آن عبور می‌کند. عجیب است؟ خیره‌کننده هم هست. این همان جلوه نمایشی است که فراری روی لوچه حساب کرده؛ پروژه‌ای سفارشی با نمایشگرهای لمسی و جسارت طراحی بالا از استودیوی LoveFrom متعلق به سر جونی آیو.

در قلب کابین، یک سیستم نمایشگر قرار دارد که بیشتر شبیه رویای یک طراح سخت‌افزار به نظر می‌رسد. سامسونگ دیسپلی چهار اندازه پنل OLED را تأمین می‌کند: ۱۲.۹ اینچ، ۱۲ اینچ، ۱۰.۱ اینچ و ۶.۳ اینچ. این پنل‌ها فقط روی داشبورد نصب نشده‌اند. آن‌ها لایه‌لایه، سوراخ‌دار و دقیق چیده شده‌اند تا دست‌های فیزیکی و نشانه‌های مکانیکی در کنار گرافیک دیجیتال هم‌زمان حضور داشته باشند.

صفحه ابزارها نمایشی‌ترین برخورد را دریافت کرده است. فناوری Hole-In-Active-Area یا HIAA سامسونگ که پیش‌تر از دوربین‌های گوشی‌های هوشمند شناخته شده بود، در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر استفاده شده است. خیلی بزرگ‌تر. بسیار بزرگ‌تر. جایی که حفره دوربین یک گوشی فقط چند میلی‌متر است، برش‌های لوچه حدوداً بیست برابر بزرگ‌ترند و برای این طراحی شده‌اند که عقربه‌های واقعی و متحرک بتوانند در همان سطح بصریِ نشانگرهای متحرک قرار بگیرند.

این سازوکار در عمل چگونه کار می‌کند؟ فراری برای بخش ابزارها از دو پنل OLED روی‌هم‌قرارگرفته استفاده می‌کند: یک لایه زیرین ۱۲ اینچی برای نمایش عناصر پس‌زمینه مانند خط‌کش‌ها و شاخص‌ها، و یک لایه بالایی ۱۲.۹ اینچی که سه برش دایره‌ای بزرگ را در خود دارد. عقربه‌های فیزیکی از این دهانه‌ها بیرون می‌آیند و به‌جای گرافیک تخت و شیشه‌ای رایج در بیشتر کابین‌های مدرن، یک نمایش سه‌بعدی و لایه‌مند ایجاد می‌کنند. اینجا معنای واقعیِ ترکیب آنالوگ و دیجیتال را می‌بینیم.

ماژول مرکزی هم همین زبان طراحی را دنبال می‌کند. یک نمایشگر OLED 10.1 اینچی در کنسول میانی قرار گرفته و از ویجت‌های قابل تنظیم مانند ساعت، کرنومتر، قطب‌نما و سایر عملکردها پشتیبانی می‌کند؛ در حالی که سه عقربه فیزیکی از سطح صفحه عبور می‌کنند. فناوری HIAA به فراری اجازه می‌دهد سنت لمسی عقربه‌های ساعت را حفظ کند و در عین حال انعطاف‌پذیری یک نمایشگر لمسی مدرن را نگه دارد.

سرنشینان عقب هم فراموش نشده‌اند. دو نمایشگر ۶.۳ اینچی پشت صندلی‌های جلو، کنترل‌های تهویه، اطلاعات وضعیت رانندگی و سواری، و دیگر عناصر تعاملی را برای سرنشینان عقب فراهم می‌کنند. کوچک‌اند، اما هدفمند. هر نمایشگر نقش مشخصی دارد، از خوشه ابزار نمایشی گرفته تا رابط کاربردی سرنشینان عقب.

آسان است که این پروژه را صرفاً یک ترفند لوکس بدانیم. و بله، لوچه برچسب قیمتی در حد خودروهای چندمیلیونی یورویی دارد، حدود ۵۵۰ هزار یورو، پس این جلوه‌های نمایشی کاملاً با آن هماهنگ هستند. اما منطق عمیق‌تری هم در کار است. نمایشگرهای لایه‌ای با عناصر فیزیکی می‌توانند زمان نگاه‌کردن را کاهش دهند، خوانایی را بهبود ببخشند و بازخوردی بدهند که رانندگان به‌صورت غریزی آن را درک می‌کنند. این یک انتخاب طراحی است که هم فرم دارد و هم کارکرد.

ارنستو لاسالاندرا، مدیر ارشد تحقیق و توسعه فراری، این همکاری را پیوندی میان میراث و فناوری آینده‌نگر توصیف کرد و گفت سامسونگ دیسپلی به تحقق چشم‌انداز فراری برای ادغام بی‌وقفه نرم‌افزار و سخت‌افزار در کابین کمک کرده است. به‌طور خلاصه: این فقط خرید یک پنل نبود. این یک طراحی مشترک درباره این بود که انسان و رابط کاربری درون یک خودروی اسپرت چه حسی باید داشته باشند.

تأثیر جونی آیو در همه‌جا دیده می‌شود، سطوح ساده، تناسبات دقیق و تلاشی برای فیزیکی‌کردن حس دیجیتال. نتیجه، نمایشی اما هدفمند است: نمایشگرهایی که شما را غافلگیر می‌کنند و خیلی زود شهودی و طبیعی به نظر می‌رسند. لوچه می‌خواهد فقط یک خودروی سریع نباشد؛ می‌خواهد تجربه‌ای باشد که در آن صنعت‌گری و مهندسی نمایشگر پیوسته با هم در گفت‌وگو هستند.

آیا این روندی تازه در تجربه کاربری خودرو خواهد شد؟ شاید. و حتی اگر نشود، لوچه نشان می‌دهد خودروسازان تا کجا حاضرند برای ترکیب سنت و فناوری پیش بروند. عقربه‌ای که از شیشه عبور می‌کند فقط یک حقه نمایشی نیست. یادآوری این نکته است که گاهی پیشرفته‌ترین رابط‌ها، بیشترین وام را از گذشته لمسی می‌گیرند.