3 دقیقه
نبرد برای برتری در هوش مصنوعی اکنون جبههای تازه دارد: سیلیکون. گفته میشود آنتروپیک که پیشتر ترجیح میداد توان پردازشی را از ارائهدهندگان ابری اجاره کند، با سامسونگ برای طراحی تراشههای اختصاصی خود همکاری میکند؛ اقدامی که بخشی از راهبرد این شرکت را از نرمافزار و مدلها به سمت سختافزار فیزیکی سوق میدهد.
صحبت از تراشههای داخلی برای آنتروپیک موضوع تازهای نیست. منابع میگویند این شرکت از ماه آوریل بررسی سیلیکون سفارشی را آغاز کرده بود تا در برابر کمبودهای جهانی و افزایش همیشگی هزینه استنتاج در مقیاس بزرگ، راهکاری جایگزین داشته باشد. اکنون به گزارش The Information، این گفتوگوهای اولیه ظاهراً به یک تلاش واقعی برای توسعه مشترک با سامسونگ تبدیل شده است. آنتروپیک هنوز این جزئیات را بهصورت عمومی تأیید نکرده است. این شرکت در پاسخ به TechCrunch بار دیگر تأکید کرد که یک پشته سختافزاری متنوع، از جمله تراشههای گوگل، آمازون و انویدیا، همچنان هسته اصلی راهبرد محاسباتی آن است.
چرا باید سراغ سیلیکون اختصاصی رفت؟ دو دلیل اصلی وجود دارد: کنترل و بهرهوری. طراحی سفارشی به شرکتها اجازه میدهد توان مصرفی و معماری را بر اساس بارهای کاری محدود و تکراری موردنیاز مدلهای زبانی بزرگ تنظیم کنند. نتیجه میتواند مصرف انرژی کمتر، تأخیر پایینتر و در نهایت، تولید ارزانتر در مقیاس باشد. این کار همچنین وابستگی به یک تأمینکننده واحد را کاهش میدهد، مزیتی راهبردی زمانی که یک فروشنده مانند انویدیا بر بازار تسلط دارد.

زمانبندی در این میان اهمیت زیادی دارد. اوپنایآی اخیراً از یک تراشه استنتاج اختصاصی ساختهشده با برودکام، با نام Jalapeño، رونمایی کرد و ادعا میکند این تراشه در آزمونهای اولیه، از نظر عملکرد به ازای هر وات، از GPUهای عمومی هوش مصنوعی بهتر عمل میکند. این اعلامیه انتظارات را تغییر داد: اگر سختافزار استنتاج بتواند بهطور محسوس کارآمدتر باشد، اقتصاد اجرای مدلها و استقرار آنها بهسرعت دگرگون میشود. برای رقبا، پاسخ منطقی این است که پروژههای سیلیکون خود را با سرعت بیشتری پیش ببرند.
سامسونگ شریک معمولی و کماهمیتی نیست. این غول کرهجنوبی هماکنون بهعنوان یکی از بازیگران کلیدی زنجیره تأمین هوش مصنوعی، در کنار انویدیا و دیگران، جایگاهی نزدیک به مرکز این صنعت دارد. این شرکت در حال گسترش تأسیسات پیشرفته خود است، درباره پیوندهای تولیدی با گوگل گفتوگو میکند و سفارش تولید تراشه برای خودروسازانی مانند تسلا را نیز پذیرفته است. حرکت اخیر سامسونگ بهسوی نسل بعدی نودهای فاندری، از جمله برنامههای مرتبط با فناوری 1.4 نانومتری، نشان میدهد که این شرکت میخواهد به کارخانه مرجع تراشههای پیشرفته هوش مصنوعی تبدیل شود.
طراحی تراشه یک چیز است. رساندن آن به بازار چیز دیگری. توسعه تراشه به سرمایه بسیار زیاد، مالکیت فکری تخصصی و یک نقشه راه چندساله نیاز دارد. شرکتهایی که موفق میشوند، طراحی مشترک عمیق نرمافزار و سختافزار را با دسترسی به تولید انبوه ترکیب میکنند. اگر آنتروپیک و سامسونگ این مسیر را ادامه دهند، روی یک ماراتن طولانی و پرهزینه شرط بستهاند، اما ماراتنی که میتواند در هزینه، عملکرد و استقلال راهبردی سودآور باشد.
تصویر بزرگتر: هوش مصنوعی در حال مهاجرت از قراردادهای ابری و بهبود مدلها به سمت سیلیکون سفارشی و اثرگذاری بر زنجیره تأمین است و هر شرکتی که هر دو را بهخوبی مدیریت کند، میتواند اقتصاد هوش مصنوعی را از نو تعریف کند.
باید انتظار همکاریهای آرامتر، معرفیهای محصولی کمسر و صداتر، و حجم زیادی از کار مهندسی پشت صحنه را داشت. مزیت بزرگ بعدی در هوش مصنوعی شاید نه از یک دیتاست تازه یا یک ترفند آموزشی جدید، بلکه از ریزمعماریای بیاید که زیر درخواستهای شما در حال کار است.





نظر بگذارید
نظرات (3)
خب منطقیه، نرمافزار تنها کافی نیست دیگه. هر کی سختافزار و مدل رو باهم قفل کنه دست بالا رو میگیره
جالبه ولی یه کم هم ریسکیه. ساخت تراشه خودش یه پروژه چندسالهست، مخصوصا وقتی انویدیا اینقدر جلوئه
این یکی جدی بوی رقابت واقعی میده... اگه آنتروپیک بره سمت چیپ اختصاصی، هزینه استنتاج خیلی فرق میکنه