قیمت سرسام آور اسنپدراگون 8 الیت نسل 6 پرو

موج بعدی گوشی‌های اندرویدی پرچم‌دار در حال تبدیل شدن به محصولاتی به‌شدت گران‌قیمت است و مهم‌ترین نشانه آن، عمیق درون دستگاه پنهان شده است. طبق گزارش‌ها، انتظار می‌رود اسنپدراگون 8 الیت نسل 6 پرو کوالکام برای هر تراشه بیش از 277 یورو هزینه داشته باشد؛ رقمی که یک رکورد برای سیلیکون موبایل این شرکت به شمار می‌رود و می‌تواند قیمت گوشی‌های پرچم‌دار را بیش از پیش از دسترس خریداران دور کند.

این افزایش قیمت وقتی با گذشته نزدیک مقایسه شود، حتی تندتر به نظر می‌رسد. چند نسل قبل، گفته می‌شد اسنپدراگون 8 نسل 1 در بازه 111 تا 120 یورو برای هر واحد قرار دارد. تحلیلگران اکنون قیمت اسنپدراگون 8 الیت نسل 5 فعلی را حدود 258 یورو برآورد می‌کنند. به بیان دیگر، هزینه چیپست رده‌بالای گوشی هوشمند کوالکام در چند چرخه محصول به‌طور چشمگیری جهش کرده و شواهد کمی وجود دارد که این روند به‌زودی آرام شود.

به نظر می‌رسد فشار اصلی از بخش تولید می‌آید. گزارش‌ها حاکی از آن است که کوالکام قصد دارد مدل نسل 6 پرو را به فرآیند 2 نانومتری TSMC منتقل کند و این ارتقا ارزان نیست. گزارش‌های صنعتی نشان می‌دهد هزینه هر ویفر 2 نانومتری حدود 27,700 یورو است؛ رقمی که تقریباً دو برابر قیمت مرتبط با تولید 3 نانومتری محسوب می‌شود. چنین افزایشی برای مدت زیادی در زنجیره تأمین پنهان نمی‌ماند. این هزینه به‌تدریج از قیمت قطعات، مونتاژ گوشی و در نهایت مستقیماً به عددی که خریدار روی برچسب می‌بیند منتقل می‌شود.

دو تراشه، دو کلاس از پرچم‌داران

به نظر می‌رسد کوالکام هم می‌داند که این موضوع دارد به یک مشکل تبدیل می‌شود. گزارش‌ها از یک استراتژی دوگانه برای خانواده اسنپدراگون 8 الیت نسل 6 خبر می‌دهند؛ نسخه استاندارد برای بیشتر گوشی‌های اندرویدی پرچم‌دار و نسخه پرو برای گران‌ترین مدل‌های کلاس اولترا در نظر گرفته شده است. این یعنی چیزی در حد یک Galaxy S27 Ultra آینده یا دستگاه‌های بدون مصالحه دیگر که برای نمایش تمام امکانات پریمیوم موجود ساخته می‌شوند.

تفاوت‌ها هم جزئی نیستند. گفته می‌شود نسخه پرو به GPU آدرنو 850، پشتیبانی از حافظه LPDDR6 و کش بزرگ‌تر مجهز می‌شود؛ همه این‌ها با هدف افزایش کارایی در بازی، وظایف هوش مصنوعی و پردازش پیشرفته تصویر. در مقابل، مدل استاندارد احتمالاً به آدرنو 845 و پشتیبانی از LPDDR5X محدود می‌شود، هرچند انتظار می‌رود هر دو نسخه همچنان بر پایه همان گره تولید 2 نانومتری ساخته شوند. این یعنی تفکیک بیشتر میان اقتصادی و پریمیوم نیست، بلکه بیشتر میان پریمیوم و فوق پریمیوم است.

و داستان فقط به چیپست ختم نمی‌شود. قیمت حافظه هم به‌شدت در حال افزایش است و فشار تازه‌ای بر هزینه تولید گوشی هوشمند وارد می‌کند. وقتی یک اسنپدراگون 8 الیت نسل 6 پرو با رم LPDDR6 و فضای ذخیره‌سازی UFS 5.0 همراه شود، برخی برآوردها مجموع هزینه قطعات را پیش از در نظر گرفتن نمایشگر، مجموعه دوربین، باتری، سیستم خنک‌کننده یا بدنه، به بیش از 555 یورو می‌رسانند. این نقطه شروعی جدی برای هر برند گوشی است که بخواهد حاشیه سود خود را حفظ کند، بدون آنکه خریداران را بترساند.

برای تولیدکنندگان اندرویدی، این وضعیت نوعی موازنه دشوار ایجاد می‌کند. کوالکام همچنان برای بسیاری از گوشی‌های پرچم‌دار انتخابی پرستیژی محسوب می‌شود، به‌ویژه در بازارهایی که برداشت از برند و عملکرد بنچمارک هنوز اهمیت دارد. اما با افزایش قیمت تراشه‌ها، گزینه‌های جایگزین جذاب‌تر می‌شوند. سری دایمنسیتی مدیاتک در حال حاضر سخت‌تر می‌تواند نادیده گرفته شود، به‌خصوص برای برندهایی که به عملکرد سطح بالا نیاز دارند اما نمی‌خواهند هزینه سیلیکون پیشرفته کوالکام را بپردازند.

پرسش بزرگ‌تر این است که بعد چه رخ می‌دهد. تا یک جایی می‌توان قیمت گوشی اولترا را بالا برد، اما پیش از آنکه حتی خریداران وفادار محصولات پریمیوم هم مردد شوند، آن سقف می‌رسد. گوشی‌های تاشو، پرچم‌داران متمرکز بر دوربین و گوشی‌های گیمینگ، همگی برای جلب توجه یک گروه از خریداران رقابت می‌کنند. اگر تراشه نسل بعدی کوالکام واقعاً با چنین قیمتی عرضه شود، بازار اندروید ممکن است به لحظه‌ای تعیین‌کننده نزدیک شود. نه به این دلیل که فناوری کند شده، بلکه چون شاید مصرف‌کنندگان بالاخره تصمیم بگیرند هزینه‌ها بیش از حد بالا رفته است.