به روزرسانی عینک ری بن متا با نوشتن هوشمند

دیگر نیازی نیست روی صفحه ضربه بزنید. با تازه‌ترین به‌روزرسانی متا برای Ray-Ban Display، نوشتن پیام می‌تواند به سادگی حرکت دادن انگشتان در هوا باشد، تقریباً مثل ترسیم حروفی نامرئی که فقط خود دستگاه آن‌ها را می‌بیند.

ویژگی برجسته این به‌روزرسانی، Neural Handwriting است؛ قابلیتی که عینک هوشمند متا را بسیار فراتر از ثبت عکس و فرمان‌های صوتی می‌برد. این عینک به‌همراه بند مچی Neural Band که داخل جعبه قرار دارد، می‌تواند حرکت‌های بسیار ظریف انگشت و دست را از طریق الکترومایوگرافی سطحی یا sEMG بخواند و آن ژست‌ها را به متن تایپ‌شده در یک اپلیکیشن متصل تبدیل کند.

در عمل، این تجربه کمی آینده‌نگرانه به نظر می‌رسد. Ray-Ban Display را به چشم بزنید، Neural Band را روی مچ ببندید و انگشتان خود را طوری حرکت دهید که انگار با دست می‌نویسید. سیستم این حرکات را تفسیر می‌کند و آن‌ها را به پیامی تبدیل می‌کند که می‌توانید از طریق واتساپ، مسنجر، اینستاگرام یا اپلیکیشن پیام‌رسان پیش‌فرض گوشی خود ارسال کنید. این قابلیت هم روی اندروید و هم روی آیفون کار می‌کند و همین موضوع از همان روز اول دامنه دسترسی بسیار گسترده‌تری به آن می‌دهد.

قیمت هم در اینجا اهمیت دارد. این عینک همراه با بند مچی عرضه می‌شود و بر اساس معادل فعلی یورو از قیمت اصلی 799 دلاری، حدود 735 یورو قیمت‌گذاری شده است. این عدد ارزان نیست، اما متا آشکارا روی این حساب کرده که تجربه کاربری آن‌قدر متفاوت باشد که این هزینه بیشتر را توجیه کند.

به‌روزرسانی مهم‌تر از آنچه به نظر می‌رسد

Neural Handwriting از آن دسته قابلیت‌هایی است که خیلی سریع توجه را جلب می‌کند، و دلیل خوبی هم دارد. این ویژگی غیرمعمول، کاربردی و به‌راحتی قابل تصور در زندگی روزمره است. اما شاید خبر آرام‌تر، در نهایت مهم‌تر باشد: متا حالا Ray-Ban Display را به توسعه‌دهندگان برنامه‌های وب شخص ثالث باز می‌کند.

این تغییر، معادله را عوض می‌کند. وقتی توسعه‌دهندگان بیرونی بتوانند روی یک گجت چیزی بسازند، آن محصول بسیار جذاب‌تر می‌شود. ناگهان Ray-Ban Display کمتر شبیه یک آزمایش هوشمندانه پوشیدنی و بیشتر شبیه یک پلتفرم نوظهور محاسباتی به نظر می‌رسد.

امکانات بسیار گسترده‌اند. توسعه‌دهندگان می‌توانند دستیارهای هوش مصنوعی بسازند که در میدان دید شما حضور دارند، ابزارهای بهره‌وری برای پاسخ‌های سریع و یادآورها، لایه‌های مسیریابی که هنگام حرکت طبیعی‌تر به نظر می‌رسند، قابلیت‌های دسترس‌پذیری برای افرادی که نیاز به تعامل بدون استفاده از دست دارند، یا تجربه‌های مبتنی بر ژست که فراتر از پیام‌رسانی می‌روند. اگر متا این مسیر را ادامه دهد، همین نوع حرکت اکوسیستمی می‌تواند تعیین کند که آیا عینک هوشمند به جریان اصلی تبدیل می‌شود یا فقط یک کنجکاوی محدود باقی می‌ماند.

این به‌روزرسانی چند قابلیت قابل توجه دیگر هم دارد. Display Recording اکنون می‌تواند آنچه روی نمایشگر لنز دیده می‌شود را به همراه ویدیوی دوربین و صدای محیط، در یک فایل ویدیویی واحد ضبط کند. این قابلیت می‌تواند برای دموها، آموزش‌ها یا صرفاً نشان دادن تجربه واقعی کاربر بسیار مفید باشد.

متا همچنین در حال گسترش مسیریابی پیاده‌روی در سراسر ایالات متحده است و هم‌زمان پشتیبانی از شهرهای مهم بین‌المللی مانند لندن، پاریس و رم را اضافه می‌کند. زیرنویس زنده نیز به پیام‌های صوتی در واتساپ، مسنجر و دایرکت‌های اینستاگرام گسترش می‌یابد؛ یک ارتقای کاربردی در حوزه دسترس‌پذیری که احتمالاً برای کاربرانی که ارتباط متنی را ترجیح می‌دهند، بسیار مهم خواهد بود. علاوه بر این، قرار است Muse Spark AI نیز در تابستان امسال به این عینک‌ها برسد.

شش ماه پس از عرضه، Ray-Ban Display کم‌کم شبیه چیزی جدی‌تر از یک لوازم جانبی آزمایشی به نظر می‌رسد. قابلیت نوشتن با انگشت، بله، جذاب و نمایشی است، اما داستان اصلی در لایه پلتفرمی زیر آن نهفته است. متا فقط در حال به‌روزرسانی عینک هوشمند نیست. این شرکت در حال پایه‌گذاری یک رابط پوشیدنی جدید است.