3 دقیقه
وقتی سونی اعلام کرد از ژانویه 2028 ارسال بازیهای جدید پلیاستیشن 5 روی دیسکهای فیزیکی را متوقف میکند، موجی غیرمنتظره در جامعه بازیسازی ایجاد شد. جستوجوها برای جیلبریک PS5 و اصطلاحات مرتبط با دانلود غیرقانونی تقریباً یکشبه افزایش یافت. کاربرانی که هیچوقت به دستکاری کنسول فکر نکرده بودند، ناگهان میپرسیدند: حالا چه میشود؟
تصویر فنی ماجرا روشن است. جیلبریک بر پایه یک آسیبپذیری سختافزاری کار میکند که به مهاجمان اجازه میدهد کد سفارشی را به دستگاه تزریق کنند. این کد، محافظتهای داخلی سونی را دور میزند و به کنسول اجازه میدهد نرمافزار امضا نشده اجرا کند، یعنی برنامهها و ابزارهایی که سیستم معمولاً آنها را نمیپذیرد. این راهحل جادویی نیست. این اکسپلویت عمدتاً روی دستگاههای PS5 با فریمور قدیمیتر کار میکند و به سطحی از مهارت فنی عملی نیاز دارد که بسیاری از کاربران از آن دوری میکنند.
از نظر حقوقی و اخلاقی هم موضوع پیچیده است. مود کردن کنسول در بسیاری از حوزههای قضایی ذاتاً غیرقانونی نیست، اما اجرای نسخههای کرک شده بازیهای نسل جدید تقریباً همیشه مرز کپیرایت را رد میکند. برخی مشتریان ناراضی به یک گلایه مرتبط اشاره میکنند: فروشگاههای دیجیتال میتوانند بدون هشدار، محتوا را از کتابخانه کاربران حذف کنند. حذف یکجانبه اخیر بیش از 550 فیلم و برنامه تلویزیونی از برخی حسابها توسط سونی، به نمونهای مهم برای کسانی تبدیل شده که استدلال میکنند مالکیت خریدهای دیجیتال از مالکیت یک دیسک ضعیفتر است.
با وجود تیترهای خبری، سونی نگران نیست. دفاعهای این شرکت هنوز هم گسترش واقعی این اکسپلویت را محدود میکنند. سیستمهایی که به فریمورهای جدیدتر بهروزرسانی شدهاند، از این حمله خاص در امان هستند. و حتی وقتی جیلبریک با موفقیت نصب شود، هزینههای سنگینی دارد: کنسولهایی که به این روش دستکاری میشوند، از شبکه پلیاستیشن مسدود میشوند و دسترسی به بازی چندنفره، ذخیره ابری و سرویسهای آنلاین را از دست میدهند. بسیاری از بازیکنانی که رسانه فیزیکی را ترجیح میدهند، این مصالحهها را دلیلی میدانند که جیلبریک را بهجای یک جایگزین تمیز، به راهحلی دردسرساز تبدیل میکند. کد امضا نشده قابل اجرا است، اما شما قابلیتهای آنلاین را از دست میدهید و خطر بریک شدن سیستم را میپذیرید، پس این اصلاً یک امتیاز رایگان نیست.
حذف دیسکها قواعد مالکیت را بازنویسی کرده و افزایش علاقه به جیلبریک تنها یکی از نشانههای آن است. برخی گیمرها بهدنبال نسخههای پشتیبان و آزادی آفلاین میروند. برخی دیگر راحتی یک اکوسیستم کاملاً آنلاین و مدیریتشده را میپذیرند. در هر صورت، بحث درباره اینکه چه کسی واقعاً مالک بازیهای دیجیتال است، هر روز بلندتر میشود.
نظر بگذارید
نظرات (2)
اینکه مالکیت دیجیتال هر لحظه ممکنه قطع بشه واقعا نگرانکنندهست. ولی جیلبریک هم برای اکثر آدما راهحل تمیزی نیست، مخصوصا با بن آنلاین
خب راستش حذف دیسکها داره همهچی رو عجیبتر میکنه... مردم هم طبیعیه که برن سمت جیلبریک، ولی آخرش دردسرش بیشتره